Categorie archief: cultuur

Men viere vandaag de Dag van de Aanvoegende Wijs.

De aanvoegende wijs (ook wel conjunctief genoemd) is een werkwoordsvorm die gevormd wordt door van het hele werkwoord de slot-n af te halen. Er kan een wens, een aansporing/aanwijzing of een toegeving/gevoel van berusting mee uitgedrukt worden. De aanvoegende wijs wordt in het hedendaagse Nederlands niet vaak gebruikt; hij geeft de tekst vaak een formeel, ouderwets of zelfs verheven karakter. In een aantal vaste verbindingen komt de aanvoegende wijs nog wel voor. Hieronder geven we enkele voorbeelden.

Wens

  • leve de koning
  • moge het u bekomen
  • mogen allen dit horen
  • het ga je/jullie/hun goed
  • hij ruste in vrede
  • zo waarlijk helpe mij God almachtig
  • de hemel/God bewaar/beware me
  • God beter(e) ’t (is een tussenwerpsel geworden: godbetert)
  • moge de Heer u zegenen
  • uw naam worde geheiligd, uw koninkrijk kome, uw wil geschiede
  • redde wie zich redden kan
  • één wens zij ons vergund
  • ere zij God
  • vrede zij met u
  • dank zij u (dankzij is een voorzetsel geworden)
  • God zij dank (gebracht) (is een tussenwerpsel geworden: godzijdank/goddank)
  • dat haal je de koekoek
  • God hebbe zijn ziel

Aansporing/aanwijzing

  • ik moge u erop wijzen dat …
  • voor inlichtingen wende men zich tot …
  • men vergete niet de deur te sluiten
  • men bedenke dat men slechts één kans krijgt
  • gelieve met gepast geld te betalen
  • men neme drie ons boter
  • men verzuime niet het formulier tijdig in te leveren

Toegeving/berusting

  • hoe dit ook zij …
  • hoe het ook moge zijn
  • wat dies meer zij
  • kome wat komt
  • er gebeure wat er gebeuren moet
  • ze deed mee, zij het niet van harte

IN HET KADER VAN DE DOOR DE REGERING GEVORDERDE ZENDTIJD…

Schermafbeelding 2019-08-26 om 14.53.52Is Bergeijk inwisselbaar voor andere dorpen?

GvH en PB: ‘Tuurlijk!’

GvH: ‘Begon het niet met een pijltje gooien op de landkaart?’

PB: ‘Nee. In De mannen van de radio had jaren daarvoor al een scène gezeten met een lokaal radiostation in Boekel. Vond men niet zo’n goede naam. Het moest wel een dorp in Brabant worden, omdat Hans en ik hadden ontdekt dat domheid heel erg gebaat was bij een zachte g. Daar kon geen enkel ander accent tegenop.’

Interview met de makers in de VPRO-nieuwsbrief