Tagarchief: Boekel

Versie-geschiedenis

versie 3.0Versie 1.0: Fusiepoging Uden + Veghel + Boekel, totaal mislukt (er zijn nog beelden!)

Versie 2.0: Fusiepoging Uden, Landerd, Bernheze mislukt (Bernheze haakt af)

Versie 3.0: Out-of-options-fusie Uden + Landerd failure-in-progress (verzet in Schaijk en Reek, twijfel onder bevolking Landerd en Uden, gedoe over de naam Maashorst, onvoldoende slag- en bestuurskracht)

Versie 4.0: Vorming échte Maahorstgemeente van Bernheze, Landerd Oss en Uden dankzij ingreep provincie Noord-Brabant.

Primus inter pares

compassieOmdat nu volkomen duidelijk is wie de allerbeste lokale bestuurder is, lijkt het ons de beste oplossing als Henk Hellegers, Marnix Bakermans én Marieke Moorman terugtreden ten faveure van Wobine Buijs. Dan is namelijk in één klap ook het gedoe tussen de stichting Maashorst in Uitvoering en het Bestuurlijk Regie Team opgelost. Eén grote Maashorstgemeente van Oss, Landerd, Bernheze en Uden, met Wobine aan het stuur, dát is pas krachtig bestuur! En natuurlijk mag Boekel daarbij aansluiten – als ze willen…

Wij citeren integraal:

“Schaijk

De Landerdse fractie van de DS97 doet nog een allerlaatste dappere poging. Om Schaijk uit de boedel te halen van het aanstaande huwelijk. De verloving tussen Landerd en Uden is al aangekondigd. De beiden raden worden in november gevraagd om de verloving te bekrachtigen. Een aanstaand huwelijk, zonder liefde op het eerste gezicht. Een verstandshuwelijk. Dit huwelijk zou een samengesteld gezin vormen, waarbij de kernen Uden en Zeeland terecht de gezamenlijk belangen verenigen. Maar het Landerdse gezinshoofd Schaijk dreigt opnieuw te worden opgenomen in een bestuurlijke weeffout. Eerst in een Landerds spinsel en dadelijk in een onnatuurlijk samengaan in Klein Maashorst.

Landerd en Uden hebben nu al een aantal keren de herindelingsdans gemist en bleven als muurbloempjes over. Zullen wij dan maar?, terwijl iedereen al aan de tweede dans is begonnen. Behalve Boekel natuurlijk. Dat eigenwijs blijft vasthouden aan de vermeende kwaliteiten als solodanser. Maar hoe lang duurt dat optreden nog?

Uden had natuurlijk de sterke binding met Veghel moeten aanhalen, maar Veghel wilde wél vooruit en draaide resoluut haar blik richting de Meierij. Of dit nu, met de toevoeging Stad in haar gemeentenaam, gaat leiden tot een sterke gemeente in de driehoek met ‘s-Hertogenbosch en Oss, moet nog blijken. Maar het was een kloeke stap, die ook wel past bij ondernemend Veghel.

Terug naar Schaijk. Sociaal-economisch en onmiskenbaar gericht op het Osse, wordt nu door de Zeeland-Uden lobby, meegezogen in het bestuurlijk vacuüm dat Landerd en Uden hebben laten ontstaan. Het charme-offensief van de gemeente Oss kwam te vroeg of is nu te laat. Heel diplomatiek werd voorzichtig een uitnodigende houding ingenomen, met een zware flirt naar Schaijk en misschien ook wel Reek.

Het charme-offensief van Oss dreigt een BLOUtje te worden, tenzij Schaijkse inwoners en ondernemers opstaan tegen deze drammerige houding van enkele dorpspolitici die hunkerend hun liefde voor een Groot Maashorst blijven verkondigen.

Het laatste redmiddel is natuurlijk een vijandige overname door de troepen van de Vrijstaat Ravenstein. Worden zij gezien als bezetters of bevrijders? Diep in het hart van vele Schaijkenaren zal een gevoel van bevrijding overheersen.”