Tagarchief: Henk

Hulde!

glas-in-loodAls provincie hoor je al je kinderen even lief te hebben. Ook de kleintjes-met-een-groeiachterstand. Daarom probeer je ze zoveel mogelijk gelijk te behandelen. Door een compliment te geven aan degenen die bijzondere prestaties leveren, maar ook door zo nu en dan een schouderklopje uit te delen aan de achterblijvertjes. Dat doe je niet op basis van geleverde prestaties – je moet nu eenmaal rekening houden met verschillen in talenten en verstandelijke vermogens – maar op basis van ijver en gedane inspanningen. Tegen die achtergrond geven we toe aan de late kant te zijn met onze gelukwensen voor de gemeente Uden en Landerd vanwege hun voorgenomen fusie. Die stelt objectief gezien inderdaad niet zoveel voor, maar het is wel dapper (‘getuigt van bestuurlijk lef’) dat ze onvermoeibaar voortsukkelen op het ingeslagen paadje naar een perspectiefloze fusie. Proficiat!

Neonomenclatuur

logo-maashorst kopieHenk en Marnix lusten ze rauw, de dwarsliggers die hun nieuwe gemeente de naam Maashorst niet gunnen. Het is dan ook niet uit angst, maar uit juridische zorgvuldigheid dat zij Ernest de Groot, voormalig wethouder van Uden, loco-dijkgraaf van waterschap Aa en Maas en bestuurder van Brabants Landschap, hebben gevraagd een uitgebreide presentatie te houden over horsten, slenken, breuken en het wijstverschijnsel om – als de nood onverhoopt aan de man komt –  te kunnen kiezen uit enkele naamvarianten.

Het Maashorst Lied

maashorst logoHet vaandel hoog, de rijen hecht gesloten;
Marnix voorop met rustig vaste tred.
Shogun, de wisent, neergeschoten;
Marcheert in de geest in onze rijen mee.

De straten vol met groene banieren;
Vrij baan voor de meer-Maashorst stoet.
Miljoenen kijken hoopvol naar het Maashorst kruis;
De dag voor vrijheid en voor brood breekt aan.

De laatste keer wordt nu appèl geblazen;
Voor de strijd staan we allen al gereed.
Spoedig wapp’ren Maashorstvaandels;
De slavernij duurt nu nog maar korte tijd.

Het vaandel hoog, de rijen hecht gesloten;
Henk paradeert met rustig zekere tred.
Shogun, de wisent doodgeschoten;
Marcheert in de geest mee in onze rijen.

 

Een jaar van nie veul…

collegenieuwNee, we kunnen niet zeggen dat dit jaar veel anders was dan andere jaren. PvdA en D66 zijn vervangen door GewoonUden en CDA, maar veel verschil maakt het niet. Matthie twittert zich langs de zijlijn drie keer in de rondte om toch nog wat aandacht te krijgen.  Gerrit is ‘m genokt naar Hilvarenbeek. René is niet weg, maar ook niet gebleven: als regiomanager van van AgriFood Capital netwerkt-ie in heel noordoost Brabant en daarbuiten.

Gijs zat er al en die gaat gewoon door zoals we van hem gewend zijn: stronteigenwijs, alsof ie de wijsheid in pacht heeft. Ingrid zou nog wat aan haar profiel moeten werken: haar portefeuille staat bol van de hoofdpijndossiers en als die komen bovendrijven moet ze echt nog wat steviger in haar schoenen staan. En Franko redt zich wel. Zo zijn die christen-democraten die nemen met het grootste gemak een voorschot op het eeuwige leven en doen alsof ze onaantastbaar zijn. De enige verrassing van de nieuwe ploeg is Maarten: zonder te blunderen rommelt-ie zich als ware mensenvriend door alle chaos heen, maar vooral zonder megalomane plannenmakerij. Die jongen kan het nog ver schoppen (of heel lang volhouden)…

En dan Henk. Die heeft zich helemaal vastgebeten op de fusie met (overname van) Landerd. Dat heeft-ie niet meer nodig voor zijn CV, maar het staat wel goed in zijn autobiografie (Die er ongetwijfeld aan zit te komen…)

Bestuurskracht met vleugeltjes

EngeltjeLanderd (dat nog steeds gebukt gaat onder de mislukte fusie van 1991) en Uden (dat het ene na het andere herindelingsplan verprutste) kijken vol afgunst naar Oss dat in de loop der jaren een gezonde groei heeft doorgemaakt. “Het lijkt wel of Wobine een engeltje op haar schouder heeft”, verzucht Henk. “Misschien kunnen wij wel een engeltje lenen van het MRK”, oppert Marnix…