Tagarchief: participatiewet

Psychosociale arbeidsbeperking?

jette-klijnsmaKunnen we als UWV niks mee. Met een begrip als “psychosociale arbeidsbeperking”. Te vaag. Niet meetbaar. Is vragen om problemen. En dus zeggen we NEE tegen dergelijke aanvragen. Want anders is het hek van de dam en loopt het hier storm voor die 125.000 garantiebanen. Die reserveren we liever voor duidelijke gevallen, voor mensen waaraan iedereen ziet dat er iets mee mis is, bijvoorbeeld door het ontbreken van lichaamsdelen of essentiële functies als het gezichtsvermogen. Dan hoeven we geen lastig selectietraject in te richten met alle discussies van dien. Dus wij hopen dat staatssecretaris Klijnsma haar poot stijf houdt en de brandbrief van de Arbeidsmarktregio Noordoost Brabant ongelezen naast zich neerlegt. Als UWV hoeven we natuurlijk niet naar de/het pijpen van die gemeenten te dansen.

Participatie

In plaats van zinloos aan sport of fitness te doen of – erger nog – aan bankhangen, zou de burger actief en vrijwillig een bijdrage kunnen leveren aan het opwekken van groene energie. Bijstandsgerechtigden zouden zelfs in het kader van de Verplichte Tegenprestatie op onvrijwillige basis gestimuleerd mogen worden om hun steentje bij te dragen aan een duurzame samenleving.

Bespiegelingen over een wandelstok

wandelstokgedraaidDe heer Gerrits uit de Akkerwindestraat is sterk tegen geweld gekant en wil niets liever dan altijd en overal de lieve vrede bewaren. Dus als hij leest over een 46-jarige man die in het gemeentehuis een ambtenaar mishandelt, is hij daar gauw klaar mee: kan niet, mag niet gebeuren!
Maar als hij vervolgens leest dat het aanvalswapen een wandelstok is, dan rijzen er toch wat vragen: een 46-jarige die – kennelijk – slecht ter been is, een man dus met een – niet nader gespecificeerde – mobiliteitsbeperking. Zou zijn conflictueuze – maar wel verbale – interactie met de beambte (het bericht spreekt van een woordenwisseling met een loketmedewerker) met enige stemverheffing hebben plaatsgevonden omdat de man in kwestie de indruk kreeg niet verstaan of gehoord te worden? En zou het denkbaar zijn dat de zaak geëscaleerd is wegens zijn – als gevolg van stress – tekort schietende communicatievaardigheid? En was genoemde loketmedewerker wel toereikend geëquipeerd voor de omgang met gestresste burgers? En is sommeren om het gemeentehuis te verlaten alsmede het met twee man (m/v) sterk ‘naar de uitgang begeleiden’ wellicht een eufemisme voor ‘bij de kladden vatten en de deur uitsmijten’? En is het dan vreemd dat zo’n man zich onheus bejegend voelt en wat met zijn wandelstok zwaait om op te komen voor zijn toch al beperkte mobiele zelfredzaamheid? En is het dan voorstelbaar dat de omschrijving ‘openlijke geweldpleging’ een wat al te subjectieve weergave van het gebeurde is?
Het is goed dat burgemeester Henk Hellegers het voor ‘zijn personeel’ opneemt, maar wellicht zou het nog beter zijn als hij precies zou nagaan wat er gebeurd is en hoe dit had kunnen worden voorkomen. Want gezien alle veranderingen in ‘het sociale domein’ (WMO, participatiewet, afijn noem maar op) zal de interactie tussen ambtenaar en teleurgestelde burger komende jaren er niet makkelijker op worden…