Tagarchief: Philip van den Brand

Voxpop

dorpspompWij complimenteren en danken Brabants Dagblad en in het bijzonder journalist Philip van den Brand voor de positief-kritische bijdrage in de krant van vandaag waarin eindelijk de gewone man (m/v) aan het woord komt over het prachtige en smaakvolle FoodCourt waarop heel Uden met recht trots kan zijn.

Vooral de insteek (teleurstelling over nog niet geopend zijn van KFC) in combinatie met de omslag naar idolaat enthousiasme is aangrijpend verwoord.

De afsluiter: “Uden is goed bezig. Dit is echt een aanwinst en het zet Uden op een andere manier positief op de kaart”, verdient een plaatsje in de eregalerij van journalistieke meesterwerken!

Dus nogmaals dank en tot wederdienstbaarheid.

Comité van Positieve Aanbevelingen Uden.

Over de doden niets dan goeds, zeker zolang ze nog leven

PartirGelukkig zijn Schermafbeelding 2015-07-09 om 07.10.36Paula van Hout en André van der Linden nog springleven, maar Philip van den Brand herdenkt hen in het Udens Weekblad met een gevoelige necrologie. Over de doden niets dan goeds, zeker zolang ze nog leven, zo prijst Van den Brand dit door De Winter media groep ontslagen duo journalisten van Udens Weekblad en Kliknieuws het graf danwel de hemel in.

Hartslag van het Brabantplein

rabowegWijlen wethouder Coenen heeft ooit gezegd dat het Brabantplein het Hart van het Centrum Uden zou worden. Maar het plein is alleen maar verder leeggelopen. Inmiddels heeft zelfs de Rabobank zich teruggetrokken in de kransslagader van het centrum (Pastoor Spieringsstraat). Maar volgens centrummanager René Jetten van Uden Promotie stroomt het Brabantplein na de zomer weer vol: hij heeft persoonlijk met de onroerend-goedeigenaren onderhandeld over een forse huurverlaging en flexibele contracten zodat starters er kansrijk kunnen gaan ondernemen. Dat verklapte hij tijdens het keuvelarijtje met Philip van den Brand op Skyline RTV

Fittie Hans versus Philip (en vice versa)

cropped-gnhnw2014.pngDe fittie tussen Hans van Alebeek (BD) en Philip van den Brand (De Winter b2b-media) heeft uw redactie nog eens aan het denken gezet. Want, zo beseffen wij: beide heren verdienen de kost met schrijven. Het lijkt ons dus alleszins redelijk dat ze zich allebei voor hun diensten laten betalen en dus loon naar werken krijgen: de inkt in de pen van Van Alebeek en Van den Brand zal even gauw opdrogen, als hun uitgevers niet meer betalen.
Toch hebben beide heren het nog makkelijk in vergelijking met onze informele dorpsdichter Maarten van den Elzen die voor ieder versje ‘de boer op moet’ in de hoop dat er een sponsor of klant voor is.

  1. Maarten volgt zijn hart, schrijft wat-ie wil en produceert in eigen beheer en voor eigen risico een gedicht dat een markt moet zien te vinden.
  2. Hans schrijft voor een krant die via abonnementen een (belangrijk) deel van de noodzakelijke inkomsten binnenhaalt – en de rest via advertenties.
  3. Philips baas – De Winter media groep – moet het volledig van de advertentie-inkomsten hebben, van de ‘gewone’ advertenties en van de – al dan niet betaalde – advertorials (advertenties die als redactioneel artikel vermomd zijn en nu eenmaal onontbeerlijk zijn om een uitgave het aanzien van een magazine of krant te geven).
    1. Het zit niet in de aard van Maarten om wild om zich heen of tegen het zere been aan te schoppen en dat weet iedereen. Dat maakt hem tot een allemansvriend die hier of daar best wel een potje kan breken. En dat is maar goed ook want daardoor blijft zijn latente markt ook in tijden van crisis min of meer in takt.
    2. Hans heeft het wat dat betreft lastiger: zijn lezers en abonnees verwachten een kritisch-journalistieke krant die – als daar aanleiding voor is – verantwoordelijken op de korrel neemt, zonder aanziens des persoons – dus ook die belangrijke adverteerder.
    3. Philip kan geen kant op: slecht nieuws verkoopt niet en iedere boze adverteerder kan zijn uitgever per direct de rug toekeren met (mogelijk) nog meer ontslagen als gevolg.

Dat een ‘please-garantie’ onontbeerlijk is, heeft uw redactie zelf kunnen constateren: GMHNW biedt sinds enkele maanden de mogelijkheid om te adverteren op de site. Tegen absurd lage kosten. Maar omdat ons geen been te zeer is en we zelfs continu opzoek zijn naar open wonden om in te roeren, is er tot nu toe niet één adverteerder geweest die het aandurfde om met naam, toenaam en wervende boodschap op GMHNW te gaan staan.

Maar gelukkig hebben wij wel onze vrijwilligers, informanten en donateurs die ons (soms zelfs met een leuk bedrag) ondersteunen. Omdat zij de tijd, de creativiteit of het geld kunnen missen. Hun steun is onmisbaar om onze tegendraadse werken voort te zetten.

Wat is er nou zo leuk?

Een lezertje vraagt ons wat er nou zo ‘leuk’ is aan die twee tweets van Philip van den Brand en Hans van Alebeek. We leggen dat graag even uit. Beide mannen zijn hoofd/chef (what’s in a name) redacteur bij regionale media. Hans bij Brabants Dagblad, de naam zegt het al: een regionale krant. Philip bij de B2B (business to business) poot van De Winter media groep, uitgever van onder meer Bedrijvig Uden (we gaan hier niet uitleggen wat dat is, maar lees er een en je weet hoe weinig deze uitgaven met ‘onafhankelijke journalistiek’ van doen hebben). Philip reageert als door een wesp gestoken op de snedige en goed geschreven laatste alinea van de meest recente Thans, column van Hans in BD. En dat mag: vrijheid blijheid iedereen heeft het volste recht om het op te nemen voor zijn broodheer en een krokodillentraan te laten voor zijn ex-collega’s. Maar door de column Thans te kwalificeren als ‘niets meer dan een opruiend privé-stukje’, slaat Philip de #plank volledig mis. Dat is namelijk precies waarin een column zich onderscheidt van andere stukjes in een krant: de columnist krijgt/heeft/neemt er de vrijheid te schrijven wat hijzelf wil. En in die laatste Thans laat Hans er geen misverstand over bestaan dat hij begaan is met het lot van zijn collega-journalisten meer dan met het Heerenleed dat Roland de Winter heet – toevallig Philips broodheer. Dat Hans dat contrast stevig aanzet is nu eenmaal zijn taak als columnist. En wij op onze beurt vinden het leuk dat in zo’n simpel koppeltje tweets de tegenstelling tussen de journalist en de broodschrijver zo helder tot uitdrukking komt.
That’s all.