Tagarchief: publicatieplicht

Verhullen, verstoppen en kwijt maken

ImageBest wel lastig en ook wel een risico, die ouderwetse papieren publicaties die we als gemeentebestuur in het Udens Weekblad moesten laten opnemen. Je loopt nu eenmaal altijd het risico dat iemand per ongeluk, uit verveling of ‘op de plee gezeten’ op een artikel stuit dat hem/haar aan het denken zet. En dat is het laatste wat je als bestuurder wilt. Voordat er een besluit genomen is, hebben we uitgebreid gepolderd en onderhandeld en dan moet je niet hebben dat een gewone burger zomaar, omdat-ie er toevallig over gelezen heeft, met kritiek of bezwaren of erger nog procedures komt. Dat druist regelrecht in tegen het principe van een daadkrachtig bestuur. Bovendien is papier  niet meer van deze tijd en sparen we heel wat geld uit als we het contract met De Winter Media opzeggen. Maar het grootse voordeel is dat we via officielebekendmakingen.nl vrijwel onvindbaar zijn. Zelfs burgers die zich per email geabonneerd hebben moeten eindeloos klikken om iets te vinden waarnaar ze op zoek zijn. Laat staan dat ze toevallig iets vinden waarin ze geïnteresseerd zijn. En dat draagt bij aan het soepele en krachtige bestuur waar een moderne democratie behoefte aan heeft.

Helemaal niet zo erg

AfbeeldingDat gemeenten vanaf 1 januari niet meer verplicht zijn om hun ‘bekendmakingen’ in huis-aan-huis-bladen te publiceren, vinden we helemaal niet erg. Want veel meer dan reclamepraatjes van zittende coalities kom je op de gemeentepagina niet tegen. Gemeentelijke communicatoren verstaan als geen ander de kunst om wettelijk verplichte informatie zo onaantrekkelijk en ontoegankelijk vorm te geven, dat het effect ervan voorspelbaar is: niets, niks, nul. Overigens doet het er niet toe of die gemeente-informatie op papier of digitaal tot de burger komt: alle  verplichte uitingen kenmerken zich door een hoog rookgordijngehalte waar je als onbevangen burger nauwelijks doorheen komt. En dat is kennelijk ook de opdracht: publiceer wat de gemeente nu eenmaal moet bekendmaken, zonder slapende honden wakker te maken. Wat dat betreft kan de terugtrekkende beweging uit de huis-aan-huis-bladen zelfs positief werken: daardoor krijgen de redacties een ‘gezonde afstand’ tot het bestuur en neemt het risico van (zelf)censuur af. Want dreigementen waarvan Arena Lokaal in Landerd laatst het slachtoffer werd, werken dan niet meer. Misschien is dat wel de reden dat Jong-Paars nog niet met Udens Weekblad gebroken heeft: enkele maanden voor de gemeenteraadsverkiezingen is enige invloed op de ‘locale media’ wel handig.