Tagarchief: veiling

It ain’t over till the fat lady sings

veiling Lips“De verkoper heeft het recht zich over al dan niet gunnen enige tijd te beraden. De termijn van beraad eindigt de eerste werkdag volgende op de afslag om vijf uur in de middag of zoveel eerder als verkoper mocht hebben gegund. Indien de verkoper zich binnen de termijn van beraad niet heeft uitgesproken, wordt hij geacht niet te hebben gegund.”
En de dikke dame heeft – voor zover bekend – nog niet gezongen…

Villa Lips in héél klein notendopje

veiling LipsKijk nou toch eens. Een advertentie. Voor de veiling van Villa Lips. De link naar de verkoopbrochure doet het niet. En verder is de informatie zo summier, wie zijn tweedehands autootje wil verkopen doet beter z’n best. Kijk maar eens op marktplaats of een van de andere auto-sites. Zou het misschien helemaal niet de bedoeling zijn dat er een serieus bod wordt uitgebracht en verdwijnt dit pand straks (handje-klap) in een of ander ritselcircuit? Wie het weet mag het zeggen. Wij hebben geen idee. Maar we verbazen ons wel…

Club Lucky Lips

lucky lips
De nieuwe naam hebben ze al: Club Lucky Lips. En qua gebruiksmogelijkheden (Het perceel mag bebouwd en gebruikt worden overeenkomstig de bestemming: “Wonen”) zien ze voldoende rek in het bestemmingsplan. Het betreft immers 5 separate kadastrale kavels, dus is er minimaal ruimte voor 5 units van thuiswerksters. Ook de algemene voorzieningen zijn dik in orde: twee zwembaden, meerdere sauna’s en stoombaden, voldoende badgelegenheden. En niet te vergeten een theater. Heinsbergenstraat 50 wordt binnenkort dé plek waar de hele regio op af komt om te genieten van de allerfijnste “warme vleeswaren”…

Barmhartige Moeder

kaarsjeDe heer Gerrits uit de Akkerwindestraat had positie ingenomen in het voorportaal van de Kruisherenkapel. Hij wilde wel eens zien wie er zoal zou afkomen op de executieveiling van Tante Pietje. Nee, hij had geen fototoestel of videocamera bij zich. Het was uitsluitend ter bevrediging van zijn eigen nieuwsgierigheid dat hij naar het Lieve Vrouwenplein was gekomen. Geen haar op zijn licht kalende hoofd dat er aan dacht om mensen te chanteren of zelfs maar in verlegenheid te brengen.
Om klokslag 10 uur stopte een bestelautootje voor de deur van de brasserie met knipperende parkeerlichten. De bestuurder bleef zitten terwijl de passagier zich naar binnen repte met een A4-tje in de hand. Even later kwam de man weer naar buiten met twee kroonluchters, in iedere hand één. Wegens zijn volle handen opende hij met een elleboog  de achterdeur van de auto, legde de armaturen voorzichtig op de laadvloer en stapte schielijk in, waarna de auto wegstoof richting Kapelstraat.
De grijze lucht en de druilerige regen stemden de heer Gerrits nog somberder dan hij al was op deze deprimerende maandagmorgen.
Homo homine lupus, schoot hem een zinnetje te binnen dat hij nog uit zijn schooltijd had onthouden. En hij had er spijt van dat hij niet gewoon was thuisgebleven.
Ter verlichting van zijn bezwaarde gemoed opende hij de deur naar de kapel en haalde wat kleingeld uit zijn lederen portemonnee. Hij ontstak een kaarsje voor onze Zoete Lievevrouw Ter Linde en bad haar om barmhartigheid voor de medemens, “want schijnbaar zijn zij zich van geen kwaad bewust”.

R.I.P.


De heer Gerrits uit de Akkerwindestraat schaamt zich voor zijn dorpsgenoten. De respectloze wijze waarmee ze zich op de nalatenschap van tante Pietje hebben gestort, doet hem denken aan de project-X beelden van plunderende  massa’s die zich op de inventaris van een winkel storten. “En dat nauwelijks twee weken voor Kerst”, zucht hij, “waar moet dat heen met dit dorp, dit land…”