Tagarchief: Wim van de Donk

Wim heeft er geen zin meer in

Commissaris der Koningin van Noord-Brabant Wim van de Donk.
τετέλεσται, “Het is volbracht”

Wat zou-ie zich nog druk maken nu hij nog maar enkele maanden hoeft? Op 1 oktober 2020 treedt Wim van de Donk aan als rector magnificus van de Tilburgse Universiteit en kan hij het armoeiige herindelingsgedoe achter zich laten. En dus heeft-ie zich samen met z’n secretaris Marcel van Bijnen afgevraagd: Kunnen we ons een politieke bult vallen als we het hele pakketje van Uden/Landerd gewoon doorsturen naar het ministerie van BIZA en het onze zegen nageven?

Ze hebben keurig het ambtelijke lijstje afgevinkt, gebundeld en gepost met de woorden “God zegene de greep, na mij de zondvloed“.

Wim, grijp eens in!

maashossAls SchRexit succesvol wordt (En waarom niet? De herindeling met Zeeland tot Landerd wordt breed als een opportunistische miskleun ervaren) dan wordt de gemeente Maashorst wel heel erg minimaal: samen met Oventje telt Zeeland krap 7.000 inwoners. Met de pakweg 42.000 inwoners van Uden (Volkel, Odiliapeel) telt die mini-Maahorstgemeente straks nog geen 50.000 zielen. Lijkt ons bij lange na niet genoeg voor het door de provincie Noord-Brabant nagestreefde veerkrachtige bestuur… De hoogste tijd dus dat Commissaris des Konings Wim van de Donk krachtig ingrijpt! Want ook het volstrekt ondemocratische proces waarmee Marnix en Henk ons de Maashorst binnen rommelen verdient een stevige interventie…

Tableau vivant

aardappeletersOp schalkse wijze refererend aan het werk van Brabants beroemde kunstschilder beeldden burgemeester en wethouders van Uden op realistische wijze ‘De Aardappeleters’ uit.  Dit tableau vivant viel zo in de smaak bij commissaris des konings Wim van de Donk dat hij nog voor de lunch om een frietje mét mayonaise vroeg, wat hem uiteraard van harte gegund werd. Toen burgemeester Hellegers de fusie van Uden met (een deel van) Landerd tot de gemeente mini-Maashorst ter sprake bracht, moest de commissaris zo hartelijk lachen dat er een klodder mayonaise op zijn jasje viel.

Het klasje van Van de Donk

boekpresentatie kopieMeester Wim van de Donk had dreigende taal moeten spreken om zijn klasje aan het werk te krijgen, want veel zin hadden ze er niet in, de leerlingen van AS50. Maar gelukkig had de donderpreek effect: vanmorgen hebben de leerlingen hun groepswerkstukje ingeleverd. Dat dit deels is overgeschreven uit de spreekbeurt van Henkje mag de pret niet drukken: de deadline is gehaald, nu kan meester Wim met de rode pen aan de slag. En hij heeft zijn klasje te verstaan gegeven: “Als jullie een onvoldoende halen, moeten jullie allemaal nablijven.”

PapaDonk is niet boos, maar wel verdrietig…

Commissaris der Koningin van Noord-Brabant Wim van de Donk.Natuurlijk wil PapaDonk niets liever dan zijn kinderen een stukje eigen verantwoordelijkheid geven, “Daar groeien ze groot van en vooral van hun eigen foutjes kunnen ze heel veel leren. Maar zoals het nu gaat, schiet het niet op. Ze proberen allemaal de aangebrande aardappel op het bordje van een ander te leggen. En dat is niet de manier waarop we hier met elkaar willen omgaan. Daarom blijven we vanavond na het warme eten met z’n allen aan tafel om   het er nog eens in alle openheid over te hebben. En als het niet anders kan, sla ik desnoods met de vuist op tafel. Als pater familias heb ik nu eenmaal een verantwoordelijkheid die ik niet aan de kinderen kan delegeren.”